Dan l-avveniment għadda

Bil-veduta affaxxinanti tagħha u l-partitura maġika tagħha, l-aktar opra popolari fid-dinja tibqa’ klassika u taqsam il-qalb.

Il-produzzjoni perfetta ta’ Franco Zeffirelli ġġib Pariġi tas- seklu 19 fuq il-palk tal-Met hekk kif iż-żgħażagħ ta’ Puccini, ħbieb u maħbubin, jinnavigaw il- ferħ u t-taqlib tal-ħajja Boemja. Is-sopran Juliana Grigoryan, Angel Blue, u Aleksandra Kurzak jaqsmu l-irwol bħala Mimì, ħajjata batuta, opposti għat-tenuri Freddie De Tommaso, Stephen Costello, Adam Smith, u Long Long bħala l-poeta b’passjoni Rodolfo. Premiere Mondjali, Teatro Regio, Turin, 1896. La Bohème, l-istorja passjonanti, eterna, u indelibbli ta’ mħabba fost artisti żgħażagħ f’Pariġi, tista’ tassigura ruħha bħala l-aktar opra popolari fid-dinja. Għandha l-abbiltà meraviljuża li tagħmel impressjoni qawwija mill-ewwel u li tiżvela teżori mhux mistennija wara għexieren ta’ smigħ. Fl-ewwel daqqa t’għajn, La

Bohème hi r-rappreżentazzjoni definittiva tal-ferħ u t-taħbit tal-imħabba u t-telfa. B’aktar spezzjoni, tiżvela s-sinifikat emozzjonali profond moħbi fl-affarijiet żgħar, kappell, kowt qadim, laqgħa każwali ma’ ġar, li jagħmlu l-ħajja ta’ kuljum tagħna. B’lirika u b’sbuħija li tmiss, il-mużika ta’ La Bohème toħloq immedjatament ġibda emozzjonali. Ħafna mill-melodiji memorabbli tagħha huma mibnija b’mod sottili, b’intervalli żgħar bejn in-noti li jġorru lis-semmiegħ għal vjaġġ tal-lirika. Dan hu kuntrast distint mal-qbiż kbar li opri ta’ qabel ħafna drabi kienu jiddependu fuqhom għall-effett emozzjonali. L- istruttura melodika ta’ La Bohème taqbad perfettament lin-nies żgħar, kif sejħilhom Puccini, tad-drama u d-dettalji tal-ħajja ta’ kuljum.